كه احتمال نمىدهم سستى بخرج دهد ، و لغزش پيدا كند ، و نيز از اين بيمناك نيستيم كه كندى كند در جائى كه سرعت لازم است ، و يا سرعت بخرج دهد در موردى كه كندى سزاوارتر است . 14 - از سفارشهاى امام عليه السلام به لشكرش پيش از روبرو شدن با دشمن در « صفين » ( 450 . ) با آنها نجنگيد تا آنها پيشدستى كنند ، چه اين كه شما به حمد اللّه ( براى حقانيت خود ) داراى حجت و دليل هستيد . و واگذاشتن شما تا آنها نبرد را شروع كنند اين حجت ديگرى است به سود شما و بر زيان آنان . آن گاه كه باذن خدا آنان را شكست داديد فراريان را نكشيد ، و ناتوانها را ضربت نزنيد ! و مجروحان را به قتل نرسانيد ! با اذيت و آزار زنان را به هيجان نياوريد ، گر چه آنها به شما دشنام دهند و متعرض آبروى شما گردند و به سرانتان بدگوئى كنند زيرا نيروى تحمل آنها كمتر است و به همين دليل زودتر تحت تأثير واقع مىشوند و به هيجان مىآيند ( در زمان پيامبر صلى اللّه عليه و آله و سلم ) به ما دستور داده شده بود كه دست از آزار آنها برداريم با اين كه مشرك بودند ، و حتى در زمان جاهليت اگر مردى دست به روى زنى بلند مىكرد و سنگ كوچك يا چوبى به او مىزد همين باعث ننك او و فرزندان او مىشد . 15 - از دعاهاى امام عليه السلام به هنگام مقابله با دشمن در ميدان جنگ ( 451 . ) . خداوندا ! قلبها به تو پيوسته ، گردنها بسوى تو كشيده شده و چشمها خيره قدمها جابجا ! و بدنها كهنه گرديده است . خداوندا ! عداوت اينها آشكار گرديده